Empatia zamiast ocen: jak zmienia się życie, gdy przestajesz idealizować
Przez długi czas myliłam idealizowanie z troską. Brzmiało to sensownie: jeśli widzę w kimś potencjał, to znaczy, że mu sprzyjam. Jeśli wierzę w „jego dobrą wersję”, to znaczy, że nie zamykam drogi. Problem zaczął się wtedy, gdy te dobre wersje zaczęły zastępować rzeczywistość. Idealizacja zwykle działa w ciszy, nie jak wielki dramat. Najpierw jest lekkie napięcie. Potem drobne korekty, które robisz sama wobec siebie: „może on tak ma, bo jest zmęczony”, „pewnie nie ujął t